౧. ఆనన్దసుత్తం

౮౩. సావత్థినిదానం. తత్ర ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘ఆవుసో, భిక్ఖవే’’తి. ‘‘ఆవుసో’’తి ఖో తే భిక్ఖూ ఆయస్మతో ఆనన్దస్స పచ్చస్సోసుం. ఆయస్మా ఆనన్దో ఏతదవోచ –

‘‘పుణ్ణో నామ, ఆవుసో, ఆయస్మా మన్తాణిపుత్తో [మన్తానిపుత్తో (క. సీ. స్యా. కం. పీ. క.)] అమ్హాకం నవకానం సతం బహూపకారో హోతి. సో అమ్హే ఇమినా ఓవాదేన ఓవదతి – ‘ఉపాదాయ, ఆవుసో ఆనన్ద, అస్మీతి హోతి, నో అనుపాదాయ. కిఞ్చ ఉపాదాయ అస్మీతి హోతి, నో అనుపాదాయ? రూపం ఉపాదాయ అస్మీతి హోతి, నో అనుపాదాయ. వేదనం… సఞ్ఞం… సఙ్ఖారే… విఞ్ఞాణం ఉపాదాయ అస్మీతి హోతి, నో అనుపాదాయ’’’.

‘‘సేయ్యథాపి, ఆవుసో ఆనన్ద, ఇత్థీ వా పురిసో వా దహరో యువా మణ్డనకజాతికో ఆదాసే వా పరిసుద్ధే పరియోదాతే అచ్ఛే వా ఉదకపత్తే సకం ముఖనిమిత్తం పచ్చవేక్ఖమానో ఉపాదాయ పస్సేయ్య, నో అనుపాదాయ; ఏవమేవ ఖో, ఆవుసో ఆనన్ద, రూపం ఉపాదాయ అస్మీతి హోతి, నో అనుపాదాయ. వేదనం… సఞ్ఞం… సఙ్ఖారే… విఞ్ఞాణం ఉపాదాయ అస్మీతి హోతి, నో అనుపాదాయ.

‘‘తం కిం మఞ్ఞసి, ఆవుసో ఆనన్ద, ‘రూపం నిచ్చం వా అనిచ్చం వా’’’తి? ‘అనిచ్చం, ఆవుసో’. వేదనా… సఞ్ఞా … సఙ్ఖారా… విఞ్ఞాణం నిచ్చం వా అనిచ్చం వా’తి? ‘అనిచ్చం, ఆవుసో’. తస్మాతిహ…పే… ఏవం పస్సం…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీతి. పుణ్ణో నామ ఆవుసో ఆయస్మా మన్తాణిపుత్తో అమ్హాకం నవకానం సతం బహూపకారో హోతి. సో అమ్హే ఇమినా ఓవాదేన ఓవదతి. ఇదఞ్చ పన మే ఆయస్మతో పుణ్ణస్స మన్తాణిపుత్తస్స ధమ్మదేసనం సుత్వా ధమ్మో అభిసమితోతి. పఠమం.