౬. సీహసుత్తం

౭౮. సావత్థినిదానం. ‘‘సీహో, భిక్ఖవే, మిగరాజా సాయన్హసమయం ఆసయా నిక్ఖమతి; ఆసయా నిక్ఖమిత్వా విజమ్భతి; విజమ్భిత్వా సమన్తా చతుద్దిసా అనువిలోకేతి; సమన్తా చతుద్దిసా అనువిలోకేత్వా తిక్ఖత్తుం సీహనాదం నదతి; తిక్ఖత్తుం సీహనాదం నదిత్వా గోచరాయ పక్కమతి. యే హి కేచి, భిక్ఖవే, తిరచ్ఛానగతా పాణా సీహస్స మిగరఞ్ఞో నదతో సద్దం సుణన్తి; యేభుయ్యేన భయం సంవేగం సన్తాసం ఆపజ్జన్తి; బిలం బిలాసయా పవిసన్తి; దకం దకాసయా పవిసన్తి; వనం వనాసయా పవిసన్తి; ఆకాసం పక్ఖినో భజన్తి. యేపి తే, భిక్ఖవే, రఞ్ఞో నాగా గామనిగమరాజధానీసు, దళ్హేహి వరత్తేహి బద్ధా, తేపి తాని బన్ధనాని సఞ్ఛిన్దిత్వా సమ్పదాలేత్వా భీతా ముత్తకరీసం చజమానా [మోచన్తా (పీ. క.)], యేన వా తేన వా పలాయన్తి. ఏవం మహిద్ధికో ఖో, భిక్ఖవే, సీహో మిగరాజా తిరచ్ఛానగతానం పాణానం, ఏవం మహేసక్ఖో, ఏవం మహానుభావో’’.

‘‘ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, యదా తథాగతో లోకే ఉప్పజ్జతి అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో విజ్జాచరణసమ్పన్నో సుగతో లోకవిదూ అనుత్తరో పురిసదమ్మసారథి సత్థా దేవమనుస్సానం బుద్ధో భగవా. సో ధమ్మం దేసేతి – ‘ఇతి రూపం, ఇతి రూపస్స సముదయో, ఇతి రూపస్స అత్థఙ్గమో; ఇతి వేదనా… ఇతి సఞ్ఞా… ఇతి సఙ్ఖారా… ఇతి విఞ్ఞాణం, ఇతి విఞ్ఞాణస్స సముదయో, ఇతి విఞ్ఞాణస్స అత్థఙ్గమో’తి. యేపి తే, భిక్ఖవే, దేవా దీఘాయుకా వణ్ణవన్తో సుఖబహులా ఉచ్చేసు విమానేసు చిరట్ఠితికా తేపి తథాగతస్స ధమ్మదేసనం సుత్వా యేభుయ్యేన భయం సంవేగం సన్తాసం ఆపజ్జన్తి – ‘అనిచ్చావ కిర, భో, మయం సమానా నిచ్చమ్హాతి అమఞ్ఞిమ్హ. అద్ధువావ కిర, భో, మయం సమానా ధువమ్హాతి అమఞ్ఞిమ్హ. అసస్సతావ కిర, భో, మయం సమానా సస్సతమ్హాతి అమఞ్ఞిమ్హ. మయమ్పి కిర, భో, అనిచ్చా అద్ధువా అసస్సతా సక్కాయపరియాపన్నా’తి. ఏవం మహిద్ధికో ఖో, భిక్ఖవే, తథాగతో సదేవకస్స లోకస్స, ఏవం మహేసక్ఖో, ఏవం మహానుభావో’’తి. ఇదమవోచ భగవా…పే… ఏతదవోచ సత్థా –

‘‘యదా బుద్ధో అభిఞ్ఞాయ, ధమ్మచక్కం పవత్తయి;

సదేవకస్స లోకస్స, సత్థా అప్పటిపుగ్గలో.

‘‘సక్కాయఞ్చ నిరోధఞ్చ, సక్కాయస్స చ సమ్భవం;

అరియఞ్చట్ఠఙ్గికం మగ్గం, దుక్ఖూపసమగామినం.

‘‘యేపి దీఘాయుకా దేవా, వణ్ణవన్తో యసస్సినో;

భీతా సన్తాసమాపాదుం, సీహస్సేవితరే మిగా.

అవీతివత్తా సక్కాయం, అనిచ్చా కిర భో మయం;

సుత్వా అరహతో వాక్యం, విప్పముత్తస్స తాదినో’’తి. ఛట్ఠం;