౧౦. దుతియఛన్దప్పహానసుత్తం

౧౧౨. సావత్థినిదానం. ‘‘రూపే, భిక్ఖవే, యో ఛన్దో యో రాగో యా నన్దీ యా తణ్హా యే ఉపయుపాదానా చేతసో అధిట్ఠానాభినివేసానుసయా, తే పజహథ. ఏవం తం రూపం పహీనం భవిస్సతి ఉచ్ఛిన్నమూలం…పే… వేదనాయ… సఞ్ఞాయ… సఙ్ఖారేసు యో ఛన్దో…పే… ఏవం తే సఙ్ఖారా పహీనా భవిస్సన్తి ఉచ్ఛిన్నమూలా తాలావత్థుకతా అనభావంకతా ఆయతిం అనుప్పాదధమ్మా. విఞ్ఞాణే యో ఛన్దో యో రాగో యా నన్దీ యా తణ్హా యే ఉపయుపాదానా చేతసో అధిట్ఠానాభినివేసానుసయా, తే పజహథ. ఏవం తం విఞ్ఞాణం పహీనం భవిస్సతి ఉచ్ఛిన్నమూలం తాలావత్థుకతం అనభావంకతం ఆయతిం అనుప్పాదధమ్మ’’న్తి. దసమం.

అన్తవగ్గో ఏకాదసమో.

తస్సుద్దానం –

అన్తో దుక్ఖఞ్చ సక్కాయో, పరిఞ్ఞేయ్యా సమణా దువే;

సోతాపన్నో అరహా చ, దువే చ ఛన్దప్పహానాతి.