౧౦. ఖన్ధసుత్తం

౧౯౭. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘తం కిం మఞ్ఞసి, రాహుల, రూపం నిచ్చం వా అనిచ్చం వా’’తి? ‘‘అనిచ్చం, భన్తే’’…పే… ‘‘వేదనా…పే… సఞ్ఞా… సఙ్ఖారా… విఞ్ఞాణం నిచ్చం వా అనిచ్చం వా’’తి? ‘‘అనిచ్చం, భన్తే’’…పే… ‘‘ఏవం పస్సం, రాహుల, సుతవా అరియసావకో రూపస్మిమ్పి నిబ్బిన్దతి…పే… వేదనాయపి నిబ్బిన్దతి… సఞ్ఞాయపి నిబ్బిన్దతి… సఙ్ఖారేసుపి నిబ్బిన్దతి… విఞ్ఞాణస్మిమ్పి నిబ్బిన్దతి; నిబ్బిన్దం విరజ్జతి; విరాగా విముచ్చతి; విముత్తస్మిం విముత్తమితి ఞాణం హోతి. ‘ఖీణా జాతి, వుసితం బ్రహ్మచరియం, కతం కరణీయం, నాపరం ఇత్థత్తాయా’తి పజానాతీ’’తి. దసమం.

పఠమో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

చక్ఖు రూపఞ్చ విఞ్ఞాణం, సమ్ఫస్సో వేదనాయ చ;

సఞ్ఞా సఞ్చేతనా తణ్హా, ధాతు ఖన్ధేన తే దసాతి.