౫. పబ్బతసుత్తం

౧౨౮. సావత్థియం విహరతి…పే… ఆరామే. అథ ఖో అఞ్ఞతరో భిక్ఖు యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కీవదీఘో ను ఖో, భన్తే, కప్పో’’తి? ‘‘దీఘో ఖో, భిక్ఖు, కప్పో. సో న సుకరో సఙ్ఖాతుం ఏత్తకాని వస్సాని ఇతి వా, ఏత్తకాని వస్ససతాని ఇతి వా, ఏత్తకాని వస్ససహస్సాని ఇతి వా, ఏత్తకాని వస్ససతసహస్సాని ఇతి వా’’తి.

‘‘సక్కా పన, భన్తే, ఉపమం కాతు’’న్తి? ‘‘సక్కా, భిక్ఖూ’’తి భగవా అవోచ. ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖు, మహాసేలో పబ్బతో యోజనం ఆయామేన యోజనం విత్థారేన యోజనం ఉబ్బేధేన అచ్ఛిన్నో అసుసిరో ఏకగ్ఘనో. తమేనం పురిసో వస్ససతస్స వస్ససతస్స అచ్చయేన కాసికేన వత్థేన సకిం సకిం పరిమజ్జేయ్య. ఖిప్పతరం ఖో సో, భిక్ఖు, మహాసేలో పబ్బతో ఇమినా ఉపక్కమేన పరిక్ఖయం పరియాదానం గచ్ఛేయ్య, న త్వేవ కప్పో. ఏవం దీఘో, భిక్ఖు, కప్పో. ఏవం దీఘానం ఖో, భిక్ఖు, కప్పానం నేకో కప్పో సంసితో, నేకం కప్పసతం సంసితం, నేకం కప్పసహస్సం సంసితం, నేకం కప్పసతసహస్సం సంసితం. తం కిస్స హేతు? అనమతగ్గోయం, భిక్ఖు, సంసారో. పుబ్బా కోటి…పే… యావఞ్చిదం, భిక్ఖు, అలమేవ సబ్బసఙ్ఖారేసు నిబ్బిన్దితుం, అలం విరజ్జితుం, అలం విముచ్చితు’’న్తి. పఞ్చమం.