౬. సాసపసుత్తం

౧౨౯. సావత్థియం విహరతి. అథ ఖో అఞ్ఞతరో భిక్ఖు యేన భగవా…పే… ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కీవదీఘో, ను ఖో, భన్తే, కప్పో’’తి? ‘‘దీఘో ఖో, భిక్ఖు, కప్పో. సో న సుకరో సఙ్ఖాతుం ఏత్తకాని వస్సాని ఇతి వా…పే… ఏత్తకాని వస్ససతసహస్సాని ఇతి వా’’తి.

‘‘సక్కా పన, భన్తే, ఉపమం కాతు’’న్తి? ‘‘సక్కా, భిక్ఖూ’’తి భగవా అవోచ. ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖు, ఆయసం నగరం యోజనం ఆయామేన యోజనం విత్థారేన యోజనం ఉబ్బేధేన, పుణ్ణం సాసపానం గుళికాబద్ధం [చూళికాబద్ధం (సీ. పీ.)]. తతో పురిసో వస్ససతస్స వస్ససతస్స అచ్చయేన ఏకమేకం సాసపం ఉద్ధరేయ్య. ఖిప్పతరం ఖో సో, భిక్ఖు మహాసాసపరాసి ఇమినా ఉపక్కమేన పరిక్ఖయం పరియాదానం గచ్ఛేయ్య, న త్వేవ కప్పో. ఏవం దీఘో ఖో, భిక్ఖు, కప్పో. ఏవం దీఘానం ఖో, భిక్ఖు, కప్పానం నేకో కప్పో సంసితో, నేకం కప్పసతం సంసితం, నేకం కప్పసహస్సం సంసితం, నేకం కప్పసతసహస్సం సంసితం. తం కిస్స హేతు? అనమతగ్గోయం, భిక్ఖు, సంసారో …పే… అలం విముచ్చితు’’న్తి. ఛట్ఠం.