౧౦. పుగ్గలసుత్తం

౧౩౩. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి గిజ్ఝకూటే పబ్బతే. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

‘‘అనమతగ్గోయం, భిక్ఖవే, సంసారో…పే… ఏకపుగ్గలస్స, భిక్ఖవే, కప్పం సన్ధావతో సంసరతో సియా ఏవం మహా అట్ఠికఙ్కలో అట్ఠిపుఞ్జో అట్ఠిరాసి యథాయం వేపుల్లో పబ్బతో, సచే సంహారకో అస్స, సమ్భతఞ్చ న వినస్సేయ్య. తం కిస్స హేతు? అనమతగ్గోయం, భిక్ఖవే, సంసారో…పే… అలం విముచ్చితు’’న్తి.

ఇదమవోచ భగవా. ఇదం వత్వాన సుగతో అథాపరం ఏతదవోచ సత్థా –

‘‘ఏకస్సేకేన కప్పేన, పుగ్గలస్సట్ఠిసఞ్చయో;

సియా పబ్బతసమో రాసి, ఇతి వుత్తం మహేసినా.

‘‘సో ఖో పనాయం అక్ఖాతో, వేపుల్లో పబ్బతో మహా;

ఉత్తరో గిజ్ఝకూటస్స, మగధానం గిరిబ్బజే.

‘‘యతో చ అరియసచ్చాని, సమ్మప్పఞ్ఞాయ పస్సతి;

దుక్ఖం దుక్ఖసముప్పాదం, దుక్ఖస్స చ అతిక్కమం;

అరియం చట్ఠఙ్గికం మగ్గం, దుక్ఖూపసమగామినం.

‘‘స సత్తక్ఖత్తుంపరమం, సన్ధావిత్వాన పుగ్గలో;

దుక్ఖస్సన్తకరో హోతి, సబ్బసంయోజనక్ఖయా’’తి. దసమం;

పఠమో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

తిణకట్ఠఞ్చ పథవీ, అస్సు ఖీరఞ్చ పబ్బతం;

సాసపా సావకా గఙ్గా, దణ్డో చ పుగ్గలేన చాతి.