౧. నఖసిఖాసుత్తం

౭౪. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. అథ ఖో భగవా పరిత్తం నఖసిఖాయం పంసుం ఆరోపేత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘తం కిం మఞ్ఞథ, భిక్ఖవే, కతమం ను ఖో బహుతరం, యో వాయం [యో చాయం (సబ్బత్థ) దుతియసుత్తాదీసు పన వాసద్దోయేవ దిస్సతి] మయా పరిత్తో నఖసిఖాయం పంసు ఆరోపితో, అయం వా మహాపథవీ’’తి?

‘‘ఏతదేవ, భన్తే, బహుతరం, యదిదం మహాపథవీ. అప్పమత్తకో భగవతా పరిత్తో నఖసిఖాయం పంసు ఆరోపితో. నేవ సతిమం కలం ఉపేతి న సహస్సిమం కలం ఉపేతి న సతసహస్సిమం కలం ఉపేతి మహాపథవిం ఉపనిధాయ భగవతా పరిత్తో నఖసిఖాయం పంసు ఆరోపితో’’తి. ‘‘ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, అరియసావకస్స దిట్ఠిసమ్పన్నస్స పుగ్గలస్స అభిసమేతావినో ఏతదేవ బహుతరం దుక్ఖం యదిదం పరిక్ఖీణం పరియాదిణ్ణం; అప్పమత్తకం అవసిట్ఠం. నేవ సతిమం కలం ఉపేతి న సహస్సిమం కలం ఉపేతి న సతసహస్సిమం కలం ఉపేతి పురిమం దుక్ఖక్ఖన్ధం పరిక్ఖీణం పరియాదిణ్ణం ఉపనిధాయ యదిదం సత్తక్ఖత్తుంపరమతా. ఏవం మహత్థియో ఖో, భిక్ఖవే, ధమ్మాభిసమయో; ఏవం మహత్థియో ధమ్మచక్ఖుపటిలాభో’’తి. పఠమం.