౨. పోక్ఖరణీసుత్తం

౭౫. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, పోక్ఖరణీ పఞ్ఞాసయోజనాని ఆయామేన పఞ్ఞాసయోజనాని విత్థారేన పఞ్ఞాసయోజనాని ఉబ్బేధేన, పుణ్ణా ఉదకస్స సమతిత్తికా కాకపేయ్యా. తతో పురిసో కుసగ్గేన ఉదకం ఉద్ధరేయ్య. తం కిం మఞ్ఞథ, భిక్ఖవే, కతమం ను ఖో బహుతరం, యం వా కుసగ్గేన ఉదకం ఉబ్భతం యం వా పోక్ఖరణియా ఉదక’’న్తి?

‘‘ఏతదేవ, భన్తే, బహుతరం, యదిదం పోక్ఖరణియా ఉదకం. అప్పమత్తకం కుసగ్గేన ఉదకం ఉబ్భతం. నేవ సతిమం కలం ఉపేతి న సహస్సిమం కలం ఉపేతి న సతసహస్సిమం కలం ఉపేతి పోక్ఖరణియా ఉదకం ఉపనిధాయ కుసగ్గేన ఉదకం ఉబ్భత’’న్తి. ‘‘ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, అరియసావకస్స దిట్ఠిసమ్పన్నస్స పుగ్గలస్స అభిసమేతావినో ఏతదేవ బహుతరం దుక్ఖం యదిదం పరిక్ఖీణం పరియాదిణ్ణం; అప్పమత్తకం అవసిట్ఠం. నేవ సతిమం కలం ఉపేతి న సహస్సిమం కలం ఉపేతి న సతసహస్సిమం కలం ఉపేతి పురిమం దుక్ఖక్ఖన్ధం పరిక్ఖీణం పరియాదిణ్ణం ఉపనిధాయ, యదిదం సత్తక్ఖత్తుంపరమతా. ఏవం మహత్థియో ఖో, భిక్ఖవే, ధమ్మాభిసమయో; ఏవం మహత్థియో ధమ్మచక్ఖుపటిలాభో’’తి. దుతియం.