౬. ఉపవాణసుత్తం

౨౬. సావత్థియం విహరతి. అథ ఖో ఆయస్మా ఉపవాణో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా ఉపవాణో భగవన్తం ఏతదవోచ –

‘‘సన్తి, భన్తే, ఏకే సమణబ్రాహ్మణా సయంకతం దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి. సన్తి పన, భన్తే, ఏకే సమణబ్రాహ్మణా పరంకతం దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి. సన్తి పన, భన్తే, ఏకే సమణబ్రాహ్మణా సయంకతఞ్చ పరంకతఞ్చ దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి. సన్తి పన, భన్తే, ఏకే సమణబ్రాహ్మణా అసయంకారం అపరంకారం అధిచ్చసముప్పన్నం దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి. ఇధ నో, భన్తే, భగవా కింవాదీ కిమక్ఖాయీ కథం బ్యాకరమానా చ మయం వుత్తవాదినో చేవ భగవతో అస్సామ, న చ భగవన్తం అభూతేన అబ్భాచిక్ఖేయ్యామ, ధమ్మస్స చానుధమ్మం బ్యాకరేయ్యామ, న చ కోచి సహధమ్మికో వాదానుపాతో గారయ్హం ఠానం ఆగచ్ఛేయ్యా’’తి?

‘‘పటిచ్చసముప్పన్నం ఖో, ఉపవాణ, దుక్ఖం వుత్తం మయా. కిం పటిచ్చ? ఫస్సం పటిచ్చ. ఇతి వదం వుత్తవాదీ చేవ మే అస్స, న చ మం అభూతేన అబ్భాచిక్ఖేయ్య, ధమ్మస్స చానుధమ్మం బ్యాకరేయ్య, న చ కోచి సహధమ్మికో వాదానుపాతో గారయ్హం ఠానం ఆగచ్ఛేయ్య.

‘‘తత్ర, ఉపవాణ, యే తే సమణబ్రాహ్మణా సయంకతం దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి, తదపి ఫస్సపచ్చయా. యేపి తే…పే… యేపి తే…పే… యేపి తే సమణబ్రాహ్మణా అసయంకారం అపరంకారం అధిచ్చసముప్పన్నం దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి తదపి ఫస్సపచ్చయా.

‘‘తత్ర, ఉపవాణ, యే తే సమణబ్రాహ్మణా సయంకతం దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి, తే వత అఞ్ఞ ఫస్సా పటిసంవేదిస్సన్తీతి నేతం ఠానం విజ్జతి. యేపి తే…పే… యేపి తే…పే… యేపి తే సమణబ్రాహ్మణా అసయంకారం అపరంకారం అధిచ్చసముప్పన్నం దుక్ఖం పఞ్ఞపేన్తి, తే వత అఞ్ఞత్ర ఫస్సా పటిసంవేదిస్సన్తీతి నేతం ఠానం విజ్జతీ’’తి. ఛట్ఠం.