౯. కోణ్డఞ్ఞసుత్తం

౨౧౭. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. అథ ఖో ఆయస్మా అఞ్ఞాసికోణ్డఞ్ఞో [అఞ్ఞాకోణ్డఞ్ఞో (సీ. స్యా. కం.)] సుచిరస్సేవ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవతో పాదేసు సిరసా నిపతిత్వా భగవతో పాదాని ముఖేన చ పరిచుమ్బతి, పాణీహి చ పరిసమ్బాహతి, నామఞ్చ సావేతి – ‘‘కోణ్డఞ్ఞోహం, భగవా, కోణ్డఞ్ఞోహం, సుగతా’’తి. అథ ఖో ఆయస్మతో వఙ్గీసస్స ఏతదహోసి – ‘‘అయం ఖో ఆయస్మా అఞ్ఞాసికోణ్డఞ్ఞో సుచిరస్సేవ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవతో పాదేసు సిరసా నిపతిత్వా భగవతో పాదాని ముఖేన చ పరిచుమ్బతి, పాణీహి చ పరిసమ్బాహతి, నామఞ్చ సావేతి – ‘కోణ్డఞ్ఞోహం, భగవా, కోణ్డఞ్ఞోహం, సుగతా’తి. యంనూనాహం ఆయస్మన్తం అఞ్ఞాసికోణ్డఞ్ఞం భగవతో సమ్ముఖా సారుప్పాహి గాథాహి అభిత్థవేయ్య’’న్తి.

అథ ఖో ఆయస్మా వఙ్గీసో ఉట్ఠాయాసనా ఏకంసం ఉత్తరాసఙ్గం కరిత్వా యేన భగవా తేనఞ్జలిం పణామేత్వా భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘పటిభాతి మం, భగవా, పటిభాతి మం, సుగతా’’తి. ‘‘పటిభాతు తం, వఙ్గీసా’’తి భగవా అవోచ. అథ ఖో ఆయస్మా వఙ్గీసో ఆయస్మన్తం అఞ్ఞాసికోణ్డఞ్ఞం భగవతో సమ్ముఖా సారుప్పాహి గాథాహి అభిత్థవి –

‘‘బుద్ధానుబుద్ధో సో థేరో, కోణ్డఞ్ఞో తిబ్బనిక్కమో;

లాభీ సుఖవిహారానం, వివేకానం అభిణ్హసో.

‘‘యం సావకేన పత్తబ్బం, సత్థుసాసనకారినా;

సబ్బస్స తం అనుప్పత్తం, అప్పమత్తస్స సిక్ఖతో.

‘‘మహానుభావో తేవిజ్జో, చేతోపరియాయకోవిదో;

కోణ్డఞ్ఞో బుద్ధదాయాదో [బుద్ధసావకో (పీ.)], పాదే వన్దతి సత్థునో’’తి.