౬. సారిపుత్తసుత్తం

౨౧౪. ఏకం సమయం ఆయస్మా సారిపుత్తో సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా సారిపుత్తో భిక్ఖూ ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేతి సమాదపేతి సముత్తేజేతి సమ్పహంసేతి పోరియా వాచాయ విస్సట్ఠాయ అనేలగలాయ [అనేళగలాయ (సీ. క.), అనేలగళాయ (స్యా. కం. పీ.)] అత్థస్స విఞ్ఞాపనియా. తే చ భిక్ఖూ అట్ఠిం కత్వా మనసి కత్వా సబ్బచేతసా సమన్నాహరిత్వా ఓహితసోతా ధమ్మం సుణన్తి. అథ ఖో ఆయస్మతో వఙ్గీసస్స ఏతదహోసి – ‘‘అయం ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో భిక్ఖూ ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేతి సమాదపేతి సముత్తేజేతి సమ్పహంసేతి పోరియా వాచాయ విస్సట్ఠాయ అనేలగలాయ అత్థస్స విఞ్ఞాపనియా. తే చ భిక్ఖూ అట్ఠిం కత్వా మనసి కత్వా సబ్బచేతసా సమన్నాహరిత్వా ఓహితసోతా ధమ్మం సుణన్తి. యంనూనాహం ఆయస్మన్తం సారిపుత్తం సమ్ముఖా సారుప్పాహి గాథాహి అభిత్థవేయ్య’’న్తి.

అథ ఖో ఆయస్మా వఙ్గీసో ఉట్ఠాయాసనా ఏకంసం ఉత్తరాసఙ్గం కరిత్వా యేనాయస్మా సారిపుత్తో తేనఞ్జలిం పణామేత్వా ఆయస్మన్తం సారిపుత్తం ఏతదవోచ – ‘‘పటిభాతి మం, ఆవుసో సారిపుత్త, పటిభాతి మం, ఆవుసో సారిపుత్తా’’తి. ‘‘పటిభాతు తం, ఆవుసో వఙ్గీసా’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా వఙ్గీసో ఆయస్మన్తం సారిపుత్తం సమ్ముఖా సారుప్పాహి గాథాహి అభిత్థవి –

‘‘గమ్భీరపఞ్ఞో మేధావీ, మగ్గామగ్గస్స కోవిదో;

సారిపుత్తో మహాపఞ్ఞో, ధమ్మం దేసేతి భిక్ఖునం.

‘‘సంఖిత్తేనపి దేసేతి, విత్థారేనపి భాసతి;

సాళికాయివ నిగ్ఘోసో, పటిభానం ఉదీరయి [ఉదీరియి (స్యా. కం.) ఉదీరియతి (సామఞ్ఞఫలసుత్తటీకానురూపం)].

‘‘తస్స తం దేసయన్తస్స, సుణన్తి మధురం గిరం;

సరేన రజనీయేన, సవనీయేన వగ్గునా;

ఉదగ్గచిత్తా ముదితా, సోతం ఓధేన్తి భిక్ఖవో’’తి.