౧. నిక్ఖన్తసుత్తం

౨౦౯. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం ఆయస్మా వఙ్గీసో ఆళవియం విహరతి అగ్గాళవే చేతియే ఆయస్మతా నిగ్రోధకప్పేన ఉపజ్ఝాయేన సద్ధిం. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా వఙ్గీసో నవకో హోతి అచిరపబ్బజితో ఓహియ్యకో విహారపాలో. అథ ఖో సమ్బహులా ఇత్థియో సమలఙ్కరిత్వా యేన అగ్గాళవకో ఆరామో తేనుపసఙ్కమింసు విహారపేక్ఖికాయో. అథ ఖో ఆయస్మతో వఙ్గీసస్స తా ఇత్థియో దిస్వా అనభిరతి ఉప్పజ్జతి, రాగో చిత్తం అనుద్ధంసేతి. అథ ఖో ఆయస్మతో వఙ్గీసస్స ఏతదహోసి – ‘‘అలాభా వత మే, న వత మే లాభా; దుల్లద్ధం వత మే, న వత మే సులద్ధం; యస్స మే అనభిరతి ఉప్పన్నా, రాగో చిత్తం అనుద్ధంసేతి, తం కుతేత్థ లబ్భా, యం మే పరో అనభిరతిం వినోదేత్వా అభిరతిం ఉప్పాదేయ్య. యంనూనాహం అత్తనావ అత్తనో అనభిరతిం వినోదేత్వా అభిరతిం ఉప్పాదేయ్య’’న్తి. అథ ఖో ఆయస్మా వఙ్గీసో అత్తనావ అత్తనో అనభిరతిం వినోదేత్వా అభిరతిం ఉప్పాదేత్వా తాయం వేలాయం ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘నిక్ఖన్తం వత మం సన్తం, అగారస్మానగారియం;

వితక్కా ఉపధావన్తి, పగబ్భా కణ్హతో ఇమే.

‘‘ఉగ్గపుత్తా మహిస్సాసా, సిక్ఖితా దళ్హధమ్మినో;

సమన్తా పరికిరేయ్యుం, సహస్సం అపలాయినం.

‘‘సచేపి ఏతతో [ఏత్తతో (సీ. పీ. క.), ఏత్తకా (స్యా. కం.)] భియ్యో, ఆగమిస్సన్తి ఇత్థియో;

నేవ మం బ్యాధయిస్సన్తి [బ్యాథయిస్సన్తి (?)], ధమ్మే సమ్హి పతిట్ఠితం.

‘‘సక్ఖీ హి మే సుతం ఏతం, బుద్ధస్సాదిచ్చబన్ధునో;

నిబ్బానగమనం మగ్గం, తత్థ మే నిరతో మనో.

‘‘ఏవఞ్చే మం విహరన్తం, పాపిమ ఉపగచ్ఛసి;

తథా మచ్చు కరిస్సామి, న మే మగ్గమ్పి దక్ఖసీ’’తి.