౩. దేవహితసుత్తం

౧౯౯. సావత్థినిదానం. తేన ఖో పన సమయేన భగవా వాతేహాబాధికో హోతి; ఆయస్మా చ ఉపవాణో భగవతో ఉపట్ఠాకో హోతి. అథ ఖో భగవా ఆయస్మన్తం ఉపవాణం ఆమన్తేసి – ‘‘ఇఙ్ఘ మే త్వం, ఉపవాణ, ఉణ్హోదకం జానాహీ’’తి. ‘‘ఏవం, భన్తే’’తి ఖో ఆయస్మా ఉపవాణో భగవతో పటిస్సుత్వా నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ యేన దేవహితస్స బ్రాహ్మణస్స నివేసనం తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తుణ్హీభూతో ఏకమన్తం అట్ఠాసి. అద్దసా ఖో దేవహితో బ్రాహ్మణో ఆయస్మన్తం ఉపవాణం తుణ్హీభూతం ఏకమన్తం ఠితం. దిస్వాన ఆయస్మన్తం ఉపవాణం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘తుణ్హీభూతో భవం తిట్ఠం, ముణ్డో సఙ్ఘాటిపారుతో;

కిం పత్థయానో కిం ఏసం, కిం ను యాచితుమాగతో’’తి.

‘‘అరహం సుగతో లోకే, వాతేహాబాధికో ముని;

సచే ఉణ్హోదకం అత్థి, మునినో దేహి బ్రాహ్మణ.

‘‘పూజితో పూజనేయ్యానం, సక్కరేయ్యాన సక్కతో;

అపచితో అపచేయ్యానం [అపచినేయ్యానం (సీ. స్యా. కం.) టీకా ఓలోకేతబ్బా], తస్స ఇచ్ఛామి హాతవే’’తి.

అథ ఖో దేవహితో బ్రాహ్మణో ఉణ్హోదకస్స కాజం పురిసేన గాహాపేత్వా ఫాణితస్స చ పుటం ఆయస్మతో ఉపవాణస్స పాదాసి. అథ ఖో ఆయస్మా ఉపవాణో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం ఉణ్హోదకేన న్హాపేత్వా [నహాపేత్వా (సీ. పీ.)] ఉణ్హోదకేన ఫాణితం ఆలోలేత్వా భగవతో పాదాసి. అథ ఖో భగవతో ఆబాధో పటిప్పస్సమ్భి.

అథ ఖో దేవహితో బ్రాహ్మణో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవతా సద్ధిం సమ్మోది. సమ్మోదనీయం కథం సారణీయం వీతిసారేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో దేవహితో బ్రాహ్మణో భగవన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘కత్థ దజ్జా దేయ్యధమ్మం, కత్థ దిన్నం మహప్ఫలం;

కథఞ్హి యజమానస్స, కథం ఇజ్ఝతి దక్ఖిణా’’తి.

‘‘పుబ్బేనివాసం యో వేదీ, సగ్గాపాయఞ్చ పస్సతి;

అథో జాతిక్ఖయం పత్తో, అభిఞ్ఞావోసితో ముని.

‘‘ఏత్థ దజ్జా దేయ్యధమ్మం, ఏత్థ దిన్నం మహప్ఫలం;

ఏవఞ్హి యజమానస్స, ఏవం ఇజ్ఝతి దక్ఖిణా’’తి.

ఏవం వుత్తే, దేవహితో బ్రాహ్మణో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అభిక్కన్తం భో గోతమ…పే… ఉపాసకం మం భవం గోతమో ధారేతు అజ్జతగ్గే పాణుపేతం సరణం గత’’న్తి.