౬. అప్పకసుత్తం

౧౧౭. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో రాజా పసేనది కోసలో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘ఇధ మయ్హం, భన్తే, రహోగతస్స పటిసల్లీనస్స ఏవం చేతసో పరివితక్కో ఉదపాది – ‘అప్పకా తే సత్తా లోకస్మిం యే ఉళారే ఉళారే భోగే లభిత్వా న చేవ మజ్జన్తి, న చ పమజ్జన్తి, న చ కామేసు గేధం ఆపజ్జన్తి, న చ సత్తేసు విప్పటిపజ్జన్తి. అథ ఖో ఏతేవ బహుతరా సత్తా లోకస్మిం యే ఉళారే ఉళారే భోగే లభిత్వా మజ్జన్తి చేవ పమజ్జన్తి, చ కామేసు చ గేధం ఆపజ్జన్తి, సత్తేసు చ విప్పటిపజ్జన్తీ’’’తి.

‘‘ఏవమేతం, మహారాజ, ఏవమేతం, మహారాజ! అప్పకా తే, మహారాజ, సత్తా లోకస్మిం, యే ఉళారే ఉళారే భోగే లభిత్వా న చేవ మజ్జన్తి, న చ పమజ్జన్తి, న చ కామేసు గేధం ఆపజ్జన్తి, న చ సత్తేసు విప్పటిపజ్జన్తి. అథ ఖో ఏతేవ బహుతరా సత్తా లోకస్మిం, యే ఉళారే ఉళారే భోగే లభిత్వా మజ్జన్తి చేవ పమజ్జన్తి చ కామేసు చ గేధం ఆపజ్జన్తి, సత్తేసు చ విప్పటిపజ్జన్తీ’’తి. ఇదమవోచ…పే…

‘‘సారత్తా కామభోగేసు, గిద్ధా కామేసు ముచ్ఛితా;

అతిసారం న బుజ్ఝన్తి, మిగా కూటంవ ఓడ్డితం;

పచ్ఛాసం కటుకం హోతి, విపాకో హిస్స పాపకో’’తి.