౭. పఞ్చాలచణ్డసుత్తం

౮౮. సావత్థినిదానం. ఏకమన్తం ఠితో ఖో పఞ్చాలచణ్డో దేవపుత్తో భగవతో సన్తికే ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘సమ్బాధే వత ఓకాసం, అవిన్ది భూరిమేధసో;

యో ఝానమబుజ్ఝి [ఝానమబుధా (క. సీ.), ఝానమబుద్ధి (స్యా. కం. పీ. క.)] బుద్ధో, పటిలీననిసభో మునీ’’తి.

‘‘సమ్బాధే వాపి విన్దన్తి (పఞ్చాలచణ్డాతి భగవా),

ధమ్మం నిబ్బానపత్తియా;

యే సతిం పచ్చలత్థంసు,

సమ్మా తే సుసమాహితా’’తి.