౫. దామలిసుత్తం

౮౬. సావత్థినిదానం. అథ ఖో దామలి దేవపుత్తో అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణో కేవలకప్పం జేతవనం ఓభాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితో ఖో దామలి దేవపుత్తో భగవతో సన్తికే ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘కరణీయమేతం బ్రాహ్మణేన, పధానం అకిలాసునా;

కామానం విప్పహానేన, న తేనాసీసతే భవ’’న్తి.

‘‘నత్థి కిచ్చం బ్రాహ్మణస్స (దామలీతి భగవా),

కతకిచ్చో హి బ్రాహ్మణో.

‘‘యావ న గాధం లభతి నదీసు,

ఆయూహతి సబ్బగత్తేభి జన్తు;

గాధఞ్చ లద్ధాన థలే ఠితో యో,

నాయూహతీ పారగతో హి సోవ [సోతి (సీ. పీ. క.), హోతి (స్యా. కం.), సో (?)].

‘‘ఏసూపమా దామలి బ్రాహ్మణస్స,

ఖీణాసవస్స నిపకస్స ఝాయినో;

పప్పుయ్య జాతిమరణస్స అన్తం,

నాయూహతీ పారగతో హి సో’’తి [హోతీతి (స్యా. కం.)].