౪. అచ్చయసుత్తం

౨౭౦. సావత్థియం…పే… ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ద్వే భిక్ఖూ సమ్పయోజేసుం. తత్రేకో భిక్ఖు అచ్చసరా. అథ ఖో సో భిక్ఖు తస్స భిక్ఖునో సన్తికే అచ్చయం అచ్చయతో దేసేతి; సో భిక్ఖు నప్పటిగ్గణ్హాతి. అథ ఖో సమ్బహులా భిక్ఖూ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇధ, భన్తే, ద్వే భిక్ఖూ సమ్పయోజేసుం, తత్రేకో భిక్ఖు అచ్చసరా. అథ ఖో సో, భన్తే, భిక్ఖు తస్స భిక్ఖునో సన్తికే అచ్చయం అచ్చయతో దేసేతి, సో భిక్ఖు నప్పటిగ్గణ్హాతీ’’తి.

‘‘ద్వేమే, భిక్ఖవే, బాలా. యో చ అచ్చయం అచ్చయతో న పస్సతి, యో చ అచ్చయం దేసేన్తస్స యథాధమ్మం నప్పటిగ్గణ్హా’’తి – ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, ద్వే బాలా. ‘‘ద్వేమే, భిక్ఖవే, పణ్డితా. యో చ అచ్చయం అచ్చయతో పస్సతి, యో చ అచ్చయం దేసేన్తస్స యథాధమ్మం పటిగ్గణ్హా’’తి – ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, ద్వే పణ్డితా.

‘‘భూతపుబ్బం, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో సుధమ్మాయం సభాయం దేవే తావతింసే అనునయమానో తాయం వేలాయం ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘కోధో వో వసమాయాతు, మా చ మిత్తేహి వో జరా;

అగరహియం మా గరహిత్థ, మా చ భాసిత్థ పేసుణం;

అథ పాపజనం కోధో, పబ్బతోవాభిమద్దతీ’’తి.