౮. వేరోచనఅసురిన్దసుత్తం

౨౫౪. సావత్థియం జేతవనే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా దివావిహారగతో హోతి పటిసల్లీనో. అథ ఖో సక్కో చ దేవానమిన్దో వేరోచనో చ అసురిన్దో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా పచ్చేకం ద్వారబాహం నిస్సాయ అట్ఠంసు. అథ ఖో వేరోచనో అసురిన్దో భగవతో సన్తికే ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘వాయమేథేవ పురిసో, యావ అత్థస్స నిప్ఫదా;

నిప్ఫన్నసోభనో [సోభినో (సీ.), సోభణో (పీ. క.)] అత్థో [అత్థా (సీ.)], వేరోచనవచో ఇద’’న్తి.

‘‘వాయమేథేవ పురిసో, యావ అత్థస్స నిప్ఫదా;

నిప్ఫన్నసోభనో అత్థో [నిప్ఫన్నసోభినో అత్థా (సీ. స్యా. కం.)], ఖన్త్యా భియ్యో న విజ్జతీ’’తి.

‘‘సబ్బే సత్తా అత్థజాతా, తత్థ తత్థ యథారహం;

సంయోగపరమా త్వేవ, సమ్భోగా సబ్బపాణినం;

నిప్ఫన్నసోభనో అత్థో, వేరోచనవచో ఇద’’న్తి.

‘‘సబ్బే సత్తా అత్థజాతా, తత్థ తత్థ యథారహం;

సంయోగపరమా త్వేవ, సమ్భోగా సబ్బపాణినం;

నిప్ఫన్నసోభనో అత్థో, ఖన్త్యా భియ్యో న విజ్జతీ’’తి.