౧. సువీరసుత్తం

౨౪౭. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

‘‘భూతపుబ్బం, భిక్ఖవే, అసురా దేవే అభియంసు. అథ ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో సువీరం దేవపుత్తం ఆమన్తేసి – ‘ఏతే, తాత సువీర, అసురా దేవే అభియన్తి. గచ్ఛ, తాత సువీర, అసురే పచ్చుయ్యాహీ’తి. ‘ఏవం భద్దన్తవా’తి ఖో, భిక్ఖవే, సువీరో దేవపుత్తో సక్కస్స దేవానమిన్దస్స పటిస్సుత్వా పమాదం ఆపాదేసి [ఆహరేసి (కత్థచి) నవఙ్గుత్తరే సీహనాదసుత్తేపి]. దుతియమ్పి ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో సువీరం దేవపుత్తం ఆమన్తేసి – ‘ఏతే, తాత సువీర, అసురా దేవే అభియన్తి. గచ్ఛ, తాత సువీర, అసురే పచ్చుయ్యాహీ’తి. ‘ఏవం భద్దన్తవా’తి ఖో, భిక్ఖవే, సువీరో దేవపుత్తో సక్కస్స దేవానమిన్దస్స పటిస్సుత్వా దుతియమ్పి పమాదం ఆపాదేసి. తతియమ్పి ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో సువీరం దేవపుత్తం ఆమన్తేసి – ‘ఏతే, తాత సువీర, అసురా దేవే అభియన్తి. గచ్ఛ, తాత సువీర, అసురే పచ్చుయ్యాహీ’తి. ‘ఏవం భద్దన్తవా’తి ఖో, భిక్ఖవే, సువీరో దేవపుత్తో సక్కస్స దేవానమిన్దస్స పటిస్సుత్వా తతియమ్పి పమాదం ఆపాదేసి. అథ ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో సువీరం దేవపుత్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘అనుట్ఠహం అవాయామం, సుఖం యత్రాధిగచ్ఛతి;

సువీర తత్థ గచ్ఛాహి, మఞ్చ తత్థేవ పాపయా’’తి.

‘‘అలస్వస్స [అలస’స్స (సీ. పీ.), అలస్వాయం (స్యా. కం.)] అనుట్ఠాతా, న చ కిచ్చాని కారయే;

సబ్బకామసమిద్ధస్స, తం మే సక్క వరం దిసా’’తి.

‘‘యత్థాలసో అనుట్ఠాతా, అచ్చన్తం సుఖమేధతి;

సువీర తత్థ గచ్ఛాహి, మఞ్చ తత్థేవ పాపయా’’తి.

‘‘అకమ్మునా [అకమ్మనా (సీ. పీ.)] దేవసేట్ఠ, సక్క విన్దేము యం సుఖం;

అసోకం అనుపాయాసం, తం మే సక్క వరం దిసా’’తి.

‘‘సచే అత్థి అకమ్మేన, కోచి క్వచి న జీవతి;

నిబ్బానస్స హి సో మగ్గో, సువీర తత్థ గచ్ఛాహి;

మఞ్చ తత్థేవ పాపయా’’తి.

‘‘సో హి నామ, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో సకం పుఞ్ఞఫలం ఉపజీవమానో దేవానం తావతింసానం ఇస్సరియాధిపచ్చం రజ్జం కారేన్తో ఉట్ఠానవీరియస్స వణ్ణవాదీ భవిస్సతి. ఇధ ఖో తం, భిక్ఖవే, సోభేథ, యం తుమ్హే ఏవం స్వాక్ఖాతే ధమ్మవినయే పబ్బజితా సమానా ఉట్ఠహేయ్యాథ ఘటేయ్యాథ వాయమేయ్యాథ అప్పత్తస్స పత్తియా అనధిగతస్స అధిగమాయ, అసచ్ఛికతస్స సచ్ఛికిరియాయా’’తి.