౧. ఇన్దకసుత్తం

౨౩౫. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి ఇన్దకూటే పబ్బతే, ఇన్దకస్స యక్ఖస్స భవనే. అథ ఖో ఇన్దకో యక్ఖో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘రూపం న జీవన్తి వదన్తి బుద్ధా, కథం న్వయం విన్దతిమం సరీరం;

కుతస్స అట్ఠీయకపిణ్డమేతి, కథం న్వయం సజ్జతి గబ్భరస్మి’’న్తి.

‘‘పఠమం కలలం హోతి, కలలా హోతి అబ్బుదం;

అబ్బుదా జాయతే పేసి, పేసి నిబ్బత్తతీ ఘనో;

ఘనా పసాఖా జాయన్తి, కేసా లోమా నఖాపి చ.

‘‘యఞ్చస్స భుఞ్జతీ మాతా, అన్నం పానఞ్చ భోజనం;

తేన సో తత్థ యాపేతి, మాతుకుచ్ఛిగతో నరో’’తి.