౧౧. దుతియభిక్ఖాదాయికావిమానవత్థు

౨౭౮. ‘‘అభిక్కన్తేన వణ్ణేన, యా త్వం తిట్ఠసి దేవతే;

ఓభాసేన్తీ దిసా సబ్బా, ఓసధీ వియ తారకా.

౨౭౯. ‘‘కేన తేతాదిసో వణ్ణో…పే… వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

౨౮౧. సా దేవతా అత్తమనా…పే… యస్స కమ్మస్సిదం ఫలం.

౨౮౨. ‘‘అహం మనుస్సేసు మనుస్సభూతా, పురిమాయ జాతియా మనుస్సలోకే.

౨౮౩. ‘‘అద్దసం విరజం భిక్ఖుం, విప్పసన్నమనావిలం;

తస్స అదాసహం భిక్ఖం, పసన్నా సేహి పాణిభి.

౨౮౪. ‘‘తేన మేతాదిసో వణ్ణో…పే. … వణ్ణో చ మే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

దుతియభిక్ఖాదాయికావిమానం ఏకాదసమం.

చిత్తలతావగ్గో దుతియో నిట్ఠితో.

తస్సుద్దానం –

దాసీ చేవ లఖుమా చ, అథ ఆచామదాయికా;

చణ్డాలీ భద్దిత్థీ చేవ [భద్దిత్థికా చ (స్యా.)], సోణదిన్నా ఉపోసథా;

నిద్దా చేవ సునిద్దా చ [నన్దా చేవ సునన్దా చ (సీ.)], ద్వే చ భిక్ఖాయ దాయికా;

వగ్గో తేన పవుచ్చతీతి.

భాణవారం పఠమం నిట్ఠితం.