౧౦. చూళపన్థకసుత్తం

౫౦. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా చూళపన్థకో [చుల్లపన్థకో (సీ.), చూలపన్థకో (పీ.)] భగవతో అవిదూరే నిసిన్నో హోతి పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ పరిముఖం సతిం ఉపట్ఠపేత్వా.

అద్దసా ఖో భగవా ఆయస్మన్తం చూళపన్థకం అవిదూరే నిసిన్నం పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ పరిముఖం సతిం ఉపట్ఠపేత్వా.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘ఠితేన కాయేన ఠితేన చేతసా,

తిట్ఠం నిసిన్నో ఉద వా సయానో;

ఏతం [ఏవం (క.)] సతిం భిక్ఖు అధిట్ఠహానో,

లభేథ పుబ్బాపరియం విసేసం;

లద్ధాన పుబ్బాపరియం విసేసం,

అదస్సనం మచ్చురాజస్స గచ్ఛే’’తి. దసమం;

సోణవగ్గో [సోణథేరవగ్గో (స్యా. కం. క.) మహావగ్గో (అట్ఠకథాయ సమేతి)] పఞ్చమో నిట్ఠితో.