౯. ఉపసేనసుత్తం

౩౯. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. అథ ఖో ఆయస్మతో ఉపసేనస్స వఙ్గన్తపుత్తస్స రహోగతస్స పటిసల్లీనస్స ఏవం చేతసో పరివితక్కో ఉదపాది – ‘‘లాభా వత మే, సులద్ధం వత మే, సత్థా చ మే భగవా అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో; స్వాక్ఖాతే చమ్హి ధమ్మవినయే అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితో; సబ్రహ్మచారినో చ మే సీలవన్తో కల్యాణధమ్మా; సీలేసు చమ్హి పరిపూరకారీ; సుసమాహితో చమ్హి ఏకగ్గచిత్తో; అరహా చమ్హి ఖీణాసవో; మహిద్ధికో చమ్హి మహానుభావో. భద్దకం మే జీవితం, భద్దకం మరణ’’న్తి.

అథ ఖో భగవా ఆయస్మతో ఉపసేనస్స వఙ్గన్తపుత్తస్స చేతసా చేతోపరివితక్కమఞ్ఞాయ తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘యం జీవితం న తపతి, మరణన్తే న సోచతి;

స వే దిట్ఠపదో ధీరో, సోకమజ్ఝే న సోచతి.

‘‘ఉచ్ఛిన్నభవతణ్హస్స, సన్తచిత్తస్స భిక్ఖునో;

విక్ఖీణో జాతిసంసారో, నత్థి తస్స పునబ్భవో’’తి. నవమం;