౬. పిణ్డోలసుత్తం

౩౬. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా పిణ్డోలభారద్వాజో భగవతో అవిదూరే నిసిన్నో హోతి పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ ఆరఞ్ఞికో పిణ్డపాతికో పంసుకూలికో తేచీవరికో అప్పిచ్ఛో సన్తుట్ఠో పవివిత్తో అసంసట్ఠో ఆరద్ధవీరియో [ఆరద్ధవిరియో (సీ. స్యా. కం. పీ.)] ధుతవాదో అధిచిత్తమనుయుత్తో.

అద్దసా ఖో భగవా ఆయస్మన్తం పిణ్డోలభారద్వాజం అవిదూరే నిసిన్నం పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ ఆరఞ్ఞికం పిణ్డపాతికం పంసుకూలికం తేచీవరికం అప్పిచ్ఛం సన్తుట్ఠం పవివిత్తం అసంసట్ఠం ఆరద్ధవీరియం ధుతవాదం అధిచిత్తమనుయుత్తం.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘అనూపవాదో అనూపఘాతో [అనుపవాదో అనుపఘాతో (స్యా. పీ. క.)], పాతిమోక్ఖే చ సంవరో;

మత్తఞ్ఞుతా చ భత్తస్మిం, పన్తఞ్చ సయనాసనం;

అధిచిత్తే చ ఆయోగో, ఏతం బుద్ధాన సాసన’’న్తి. ఛట్ఠం;