౯. సిప్పసుత్తం

౨౯. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన సమ్బహులానం భిక్ఖూనం పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తానం మణ్డలమాళే సన్నిసిన్నానం సన్నిపతితానం అయమన్తరాకథా ఉదపాది – ‘‘కో ను ఖో, ఆవుసో, సిప్పం జానాతి? కో కిం సిప్పం సిక్ఖి? కతరం సిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి?

తత్థేకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘హత్థిసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘అస్ససిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘రథసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘ధనుసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘థరుసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘ముద్దాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘గణనాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘సఙ్ఖానసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘లేఖాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘కావేయ్యసిప్పం [కాబ్యసిప్పం (స్యా.)] సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘లోకాయతసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘‘ఖత్తవిజ్జాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’’న్తి. అయఞ్చరహి తేసం భిక్ఖూనం అన్తరాకథా హోతి విప్పకతా.

అథ ఖో భగవా సాయన్హసమయం పటిసల్లానా వుట్ఠితో యేన మణ్డలమాళో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా పఞ్ఞత్తే ఆసనే నిసీది. నిసజ్జ ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘కాయ నుత్థ, భిక్ఖవే, ఏతరహి కథాయ సన్నిసిన్నా, కా చ పన వో అన్తరాకథా విప్పకతా’’తి?

‘‘ఇధ, భన్తే, అమ్హాకం పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తానం మణ్డలమాళే సన్నిసిన్నానం అయమన్తరాకథా ఉదపాది – ‘కో ను ఖో, ఆవుసో, సిప్పం జానాతి? కో కిం సిప్పం సిక్ఖి? కతరం సిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి?

‘‘తత్థేకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘హత్థిసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి. ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘అస్ససిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘రథసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘ధనుసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘థరుసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి, ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘ముద్దాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘గణనాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘సఙ్ఖానసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘లేఖాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘కావేయ్యసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘లోకాయతసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి; ఏకచ్చే ఏవమాహంసు – ‘ఖత్తవిజ్జాసిప్పం సిప్పానం అగ్గ’న్తి. అయం ఖో నో, భన్తే, అన్తరాకథా హోతి విప్పకతా, అథ భగవా అనుప్పత్తో’’తి.

‘‘న ఖ్వేతం, భిక్ఖవే, తుమ్హాకం పతిరూపం కులపుత్తానం సద్ధా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితానం యం తుమ్హే ఏవరూపిం కథం కథేయ్యాథ. సన్నిపతితానం వో, భిక్ఖవే, ద్వయం కరణీయం – ధమ్మీ వా కథా అరియో వా తుణ్హీభావో’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘అసిప్పజీవీ లహు అత్థకామో,

యతిన్ద్రియో సబ్బధి విప్పముత్తో;

అనోకసారీ అమమో నిరాసో,

హిత్వా మానం ఏకచరో స భిక్ఖూ’’తి. నవమం;