౫. మహామోగ్గల్లానసుత్తం

౨౫. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా మహామోగ్గల్లానో భగవతో అవిదూరే నిసిన్నో హోతి పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ కాయగతాయ సతియా అజ్ఝత్తం సూపట్ఠితాయ. అద్దసా ఖో భగవా ఆయస్మన్తం మహామోగ్గల్లానం అవిదూరే నిసిన్నం పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ కాయగతాయ సతియా అజ్ఝత్తం సూపట్ఠితాయ.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘సతి కాయగతా ఉపట్ఠితా,

ఛసు ఫస్సాయతనేసు సంవుతో;

సతతం భిక్ఖు సమాహితో,

జఞ్ఞా నిబ్బానమత్తనో’’తి. పఞ్చమం;