౬. పిలిన్దవచ్ఛసుత్తం

౨౬. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా పిలిన్దవచ్ఛో [పిలిన్దివచ్ఛో (సీ.)] భిక్ఖూ వసలవాదేన సముదాచరతి. అథ ఖో సమ్బహులా భిక్ఖూ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఆయస్మా, భన్తే, పిలిన్దవచ్ఛో భిక్ఖూ వసలవాదేన సముదాచరతీ’’తి.

అథ ఖో భగవా అఞ్ఞతరం భిక్ఖుం ఆమన్తేసి – ‘‘ఏహి త్వం, భిక్ఖు, మమ వచనేన పిలిన్దవచ్ఛం భిక్ఖుం ఆమన్తేహి – ‘సత్థా తం, ఆవుసో పిలిన్దవచ్ఛ [వచ్ఛ (స్యా.)], ఆమన్తేతీ’’’తి. ‘‘ఏవం, భన్తే’’తి ఖో సో భిక్ఖు భగవతో పటిస్సుత్వా యేనాయస్మా పిలిన్దవచ్ఛో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తం పిలిన్దవచ్ఛం ఏతదవోచ – ‘‘సత్థా తం, ఆవుసో పిలిన్దవచ్ఛ, ఆమన్తేతీ’’తి.

‘‘ఏవమావుసో’’తి ఖో ఆయస్మా పిలిన్దవచ్ఛో తస్స భిక్ఖునో పటిస్సుత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో ఆయస్మన్తం పిలిన్దవచ్ఛం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘సచ్చం కిర త్వం, వచ్ఛ, భిక్ఖూ వసలవాదేన సముదాచరసీ’’తి? ‘‘ఏవం, భన్తే’’తి.

అథ ఖో భగవా ఆయస్మతో పిలిన్దవచ్ఛస్స పుబ్బేనివాసం మనసి కరిత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘మా ఖో తుమ్హే, భిక్ఖవే, వచ్ఛస్స భిక్ఖునో ఉజ్ఝాయిత్థ. న, భిక్ఖవే, వచ్ఛో దోసన్తరో భిక్ఖూ వసలవాదేన సముదాచరతి. వచ్ఛస్స, భిక్ఖవే, భిక్ఖునో పఞ్చ జాతిసతాని అబ్బోకిణ్ణాని బ్రాహ్మణకులే పచ్చాజాతాని. సో తస్స వసలవాదో దీఘరత్తం సముదాచిణ్ణో [అజ్ఝాచిణ్ణో (స్యా. పీ. క. అట్ఠకథాయం పాఠన్తరం)]. తేనాయం వచ్ఛో భిక్ఖూ వసలవాదేన సముదాచరతీ’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘యమ్హీ న మాయా వసతీ న మానో,

యో వీతలోభో అమమో నిరాసో;

పనుణ్ణకోధో [పణున్నకోధో (పీ.)] అభినిబ్బుతత్తో,

సో బ్రాహ్మణో సో సమణో స భిక్ఖూ’’తి. ఛట్ఠం;