౧. కమ్మవిపాకజసుత్తం

౨౧. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో భిక్ఖు భగవతో అవిదూరే నిసిన్నో హోతి పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ పురాణకమ్మవిపాకజం దుక్ఖం తిబ్బం ఖరం కటుకం వేదనం అధివాసేన్తో సతో సమ్పజానో అవిహఞ్ఞమానో.

అద్దసా ఖో భగవా తం భిక్ఖుం అవిదూరే నిసిన్నం పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ పురాణకమ్మవిపాకజం దుక్ఖం తిబ్బం ఖరం కటుకం వేదనం అధివాసేన్తం సతం సమ్పజానం అవిహఞ్ఞమానం.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘సబ్బకమ్మజహస్స భిక్ఖునో,

ధునమానస్స పురే కతం రజం;

అమమస్స ఠితస్స తాదినో,

అత్థో నత్థి జనం లపేతవే’’తి. పఠమం;