౬. మహాకస్సపసుత్తం

౬. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా మహాకస్సపో పిప్పలిగుహాయం [పిప్ఫలిగుహాయం (స్యా.), సిమ్బలిగుహాయం (క.)] విహరతి ఆబాధికో [ఆబాధికో హోతి (స్యా. పీ.)] దుక్ఖితో బాళ్హగిలానో. అథ ఖో ఆయస్మా మహాకస్సపో అపరేన సమయేన తమ్హా ఆబాధా వుట్ఠాసి. అథ ఖో ఆయస్మతో మహాకస్సపస్స తమ్హా ఆబాధా వుట్ఠితస్స ఏతదహోసి – ‘‘యంనూనాహం రాజగహం పిణ్డాయ పవిసేయ్య’’న్తి.

తేన ఖో పన సమయేన పఞ్చమత్తాని దేవతాసతాని ఉస్సుక్కం ఆపన్నాని హోన్తి ఆయస్మతో మహాకస్సపస్స పిణ్డపాతపటిలాభాయ. అథ ఖో ఆయస్మా మహాకస్సపో తాని పఞ్చమత్తాని దేవతాసతాని పటిక్ఖిపిత్వా పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ రాజగహం పిణ్డాయ పావిసి – యేన దలిద్దవిసిఖా కపణవిసిఖా పేసకారవిసిఖా. అద్దసా ఖో భగవా ఆయస్మన్తం మహాకస్సపం రాజగహే పిణ్డాయ చరన్తం యేన దలిద్దవిసిఖా కపణవిసిఖా పేసకారవిసిఖా.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘అనఞ్ఞపోసిమఞ్ఞాతం, దన్తం సారే పతిట్ఠితం;

ఖీణాసవం వన్తదోసం, తమహం బ్రూమి బ్రాహ్మణ’’న్తి. ఛట్ఠం;