౫. బ్రాహ్మణసుత్తం

౫. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా చ సారిపుత్తో ఆయస్మా చ మహామోగ్గల్లానో ఆయస్మా చ మహాకస్సపో ఆయస్మా చ మహాకచ్చానో [మహాకచ్చాయనో (సీ. పీ. క.)] ఆయస్మా చ మహాకోట్ఠికో ఆయస్మా చ మహాకప్పినో ఆయస్మా చ మహాచున్దో ఆయస్మా చ అనురుద్ధో ఆయస్మా చ రేవతో ఆయస్మా చ నన్దో [ఆనన్దో (సీ. పీ.)] యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు.

అద్దసా ఖో భగవా తే ఆయస్మన్తే దూరతోవ ఆగచ్ఛన్తే; దిస్వాన భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘ఏతే, భిక్ఖవే, బ్రాహ్మణా ఆగచ్ఛన్తి; ఏతే, భిక్ఖవే, బ్రాహ్మణా ఆగచ్ఛన్తీ’’తి. ఏవం వుత్తే, అఞ్ఞతరో బ్రాహ్మణజాతికో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కిత్తావతా ను ఖో, భన్తే, బ్రాహ్మణో హోతి, కతమే చ పన బ్రాహ్మణకరణా ధమ్మా’’తి?

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘బాహిత్వా పాపకే ధమ్మే, యే చరన్తి సదా సతా;

ఖీణసంయోజనా బుద్ధా, తే వే [తేవ (సీ.)] లోకస్మి బ్రాహ్మణా’’తి. పఞ్చమం;