౩. ఖేమాథేరీగాథా

౧౩౯. ‘‘దహరా త్వం రూపవతీ, అహమ్పి దహరో యువా;

పఞ్చఙ్గికేన తురియేన [తూరేన (క.)], ఏహి ఖేమే రమామసే’’.

౧౪౦. ‘‘ఇమినా పూతికాయేన, ఆతురేన పభఙ్గునా;

అట్టియామి హరాయామి, కామతణ్హా సమూహతా.

౧౪౧. ‘‘సత్తిసూలూపమా కామా, ఖన్ధాసం అధికుట్టనా;

యం ‘త్వం కామరతిం’ బ్రూసి, ‘అరతీ’ దాని సా మమ.

౧౪౨. ‘‘సబ్బత్థ విహతా నన్దీ, తమోఖన్ధో పదాలితో;

ఏవం జానాహి పాపిమ, నిహతో త్వమసి అన్తక.

౧౪౩. ‘‘నక్ఖత్తాని నమస్సన్తా, అగ్గిం పరిచరం వనే;

యథాభుచ్చమజానన్తా, బాలా సుద్ధిమమఞ్ఞథ.

౧౪౪. ‘‘అహఞ్చ ఖో నమస్సన్తీ, సమ్బుద్ధం పురిసుత్తమం;

పముత్తా [పరిముత్తా (సీ. స్యా.)] సబ్బదుక్ఖేహి, సత్థుసాసనకారికా’’తి.

… ఖేమా థేరీ….