౨. గుహట్ఠకసుత్తం

౭౭౮. సత్తో గుహాయం బహునాభిఛన్నో, తిట్ఠం నరో మోహనస్మిం పగాళ్హో;

దూరే వివేకా హి తథావిధో సో, కామా హి లోకే న హి సుప్పహాయా.

౭౭౯. ఇచ్ఛానిదానా భవసాతబద్ధా, తే దుప్పముఞ్చా న హి అఞ్ఞమోక్ఖా;

పచ్ఛా పురే వాపి అపేక్ఖమానా, ఇమేవ కామే పురిమేవ జప్పం.

౭౮౦. కామేసు గిద్ధా పసుతా పమూళ్హా, అవదానియా తే విసమే నివిట్ఠా;

దుక్ఖూపనీతా పరిదేవయన్తి, కింసూ భవిస్సామ ఇతో చుతాసే.

౭౮౧. తస్మా హి సిక్ఖేథ ఇధేవ జన్తు, యం కిఞ్చి జఞ్ఞా విసమన్తి లోకే;

న తస్స హేతూ విసమం చరేయ్య, అప్పఞ్హిదం జీవితమాహు ధీరా.

౭౮౨. పస్సామి లోకే పరిఫన్దమానం, పజం ఇమం తణ్హగతం భవేసు;

హీనా నరా మచ్చుముఖే లపన్తి, అవీతతణ్హాసే భవాభవేసు.

౭౮౩. మమాయితే పస్సథ ఫన్దమానే, మచ్ఛేవ అప్పోదకే ఖీణసోతే;

ఏతమ్పి దిస్వా అమమో చరేయ్య, భవేసు ఆసత్తిమకుబ్బమానో.

౭౮౪. ఉభోసు అన్తేసు వినేయ్య ఛన్దం, ఫస్సం పరిఞ్ఞాయ అనానుగిద్ధో;

యదత్తగరహీ తదకుబ్బమానో, న లిప్పతీ [న లిమ్పతీ (స్యా. క.)] దిట్ఠసుతేసు ధీరో.

౭౮౫. సఞ్ఞం పరిఞ్ఞా వితరేయ్య ఓఘం, పరిగ్గహేసు ముని నోపలిత్తో;

అబ్బూళ్హసల్లో చరమప్పమత్తో, నాసీసతీ [నాసింసతీ (సీ. స్యా. పీ.)] లోకమిమం పరఞ్చాతి.

గుహట్ఠకసుత్తం దుతియం నిట్ఠితం.