౮. నావాసుత్తం

౩౧౮. యస్మా హి ధమ్మం పురిసో విజఞ్ఞా, ఇన్దంవ నం దేవతా పూజయేయ్య;

సో పూజితో తస్మి పసన్నచిత్తో, బహుస్సుతో పాతుకరోతి ధమ్మం.

౩౧౯. తదట్ఠికత్వాన నిసమ్మ ధీరో, ధమ్మానుధమ్మం పటిపజ్జమానో;

విఞ్ఞూ విభావీ నిపుణో చ హోతి, యో తాదిసం భజతి అప్పమత్తో.

౩౨౦. ఖుద్దఞ్చ బాలం ఉపసేవమానో, అనాగతత్థఞ్చ ఉసూయకఞ్చ;

ఇధేవ ధమ్మం అవిభావయిత్వా, అవితిణ్ణకఙ్ఖో మరణం ఉపేతి.

౩౨౧. యథా నరో ఆపగమోతరిత్వా, మహోదకం సలిలం సీఘసోతం;

సో వుయ్హమానో అనుసోతగామీ, కిం సో పరే సక్ఖతి తారయేతుం.

౩౨౨. తథేవ ధమ్మం అవిభావయిత్వా, బహుస్సుతానం అనిసామయత్థం;

సయం అజానం అవితిణ్ణకఙ్ఖో, కిం సో పరే సక్ఖతి నిజ్ఝపేతుం.

౩౨౩. యథాపి నావం దళ్హమారుహిత్వా, ఫియేన [పియేన (సీ. స్యా.)] రిత్తేన సమఙ్గిభూతో;

సో తారయే తత్థ బహూపి అఞ్ఞే, తత్రూపయఞ్ఞూ కుసలో ముతీమా [మతీమా (స్యా. క.)].

౩౨౪. ఏవమ్పి యో వేదగు భావితత్తో, బహుస్సుతో హోతి అవేధధమ్మో;

సో ఖో పరే నిజ్ఝపయే పజానం, సోతావధానూపనిసూపపన్నే.

౩౨౫. తస్మా హవే సప్పురిసం భజేథ, మేధావినఞ్చేవ బహుస్సుతఞ్చ;

అఞ్ఞాయ అత్థం పటిపజ్జమానో, విఞ్ఞాతధమ్మో స సుఖం [సో సుఖం (సీ.)] లభేథాతి.

నావాసుత్తం అట్ఠమం నిట్ఠితం.