౯. గూథఖాదకపేతివత్థు

౭౭౪. ‘‘గూథకూపతో ఉగ్గన్త్వా, కా ను దీనా పతిట్ఠసి;

నిస్సంసయం పాపకమ్మన్తా, కిం ను సద్దహసే తువ’’న్తి.

౭౭౫. ‘‘అహం భదన్తే పేతీమ్హి, దుగ్గతా యమలోకికా;

పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా’’తి.

౭౭౬. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;

కిస్స కమ్మవిపాకేన, ఇదం దుక్ఖం నిగచ్ఛసీ’’తి.

౭౭౭. ‘‘అహు ఆవాసికో మయ్హం, ఇస్సుకీ కులమచ్ఛరీ;

అజ్ఝోసితో మయ్హం ఘరే, కదరియో పరిభాసకో.

౭౭౮. ‘‘తస్సాహం వచనం సుత్వా, భిక్ఖవో పరిభాసిసం;

తస్స కమ్మవిపాకేన, పేతలోకం ఇతో గతా’’తి.

౭౭౯. ‘‘అమిత్తో మిత్తవణ్ణేన, యో తే ఆసి కులూపకో;

కాయస్స భేదా దుప్పఞ్ఞో, కిం ను పేచ్చ గతిం గతో’’తి.

౭౮౦. ‘‘తస్సేవాహం పాపకమ్మస్స, సీసే తిట్ఠామి మత్థకే;

సో చ పరవిసయం పత్తో, మమేవ పరిచారకో.

౭౮౧. ‘‘యం భదన్తే హదన్తఞ్ఞే, ఏతం మే హోతి భోజనం;

అహఞ్చ ఖో యం హదామి, ఏతం సో ఉపజీవతీ’’తి.

గూథఖాదకపేతివత్థు నవమం.