౮. గూథఖాదకపేతవత్థు

౭౬౬. ‘‘గూథకూపతో ఉగ్గన్త్వా, కో ను దీనో పతిట్ఠసి [దీనో హి తిట్ఠసి (సీ.)];

నిస్సంసయం పాపకమ్మన్తో, కిం ను సద్దహసే తువ’’న్తి.

౭౬౭. ‘‘అహం భదన్తే పేతోమ్హి, దుగ్గతో యమలోకికో;

పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతో’’.

౭౬౮. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;

కిస్స కమ్మవిపాకేన, ఇదం దుక్ఖం నిగచ్ఛసీ’’తి.

౭౬౯. ‘‘అహు ఆవాసికో మయ్హం, ఇస్సుకీ కులమచ్ఛరీ;

అజ్ఝోసితో మయ్హం ఘరే, కదరియో పరిభాసకో.

౭౭౦. ‘‘తస్సాహం వచనం సుత్వా, భిక్ఖవో పరిభాసిసం;

తస్స కమ్మవిపాకేన, పేతలోకం ఇతో గతో’’తి.

౭౭౧. ‘‘అమిత్తో మిత్తవణ్ణేన, యో తే ఆసి కులూపకో;

కాయస్స భేదా దుప్పఞ్ఞో, కిం ను పేచ్చ గతిం గతో’’తి.

౭౭౨. ‘‘తస్సేవాహం పాపకమ్మస్స, సీసే తిట్ఠామి మత్థకే;

సో చ పరవిసయం పత్తో, మమేవ పరిచారకో.

౭౭౩. ‘‘యం భదన్తే హదన్తఞ్ఞే, ఏతం మే హోతి భోజనం;

అహఞ్చ ఖో యం హదామి, ఏతం సో ఉపజీవతీ’’తి.

గూథఖాదకపేతవత్థు అట్ఠమం.