౬. కుమారపేతవత్థు

౭౪౬. ‘‘సావత్థి నామ నగరం, హిమవన్తస్స పస్సతో;

తత్థ ఆసుం ద్వే కుమారా, రాజపుత్తాతి మే సుతం.

౭౪౭. ‘‘సమ్మత్తా [పమత్తా (క.)] రజనీయేసు, కామస్సాదాభినన్దినో;

పచ్చుప్పన్నసుఖే గిద్ధా, న తే పస్సింసునాగతం.

౭౪౮. ‘‘తే చుతా చ మనుస్సత్తా, పరలోకం ఇతో గతా;

తేధ ఘోసేన్త్యదిస్సన్తా, పుబ్బే దుక్కటమత్తనో.

౭౪౯. ‘‘‘బహూసు వత [బహుస్సుతేసు (సీ. క.)] సన్తేసు, దేయ్యధమ్మే ఉపట్ఠితే;

నాసక్ఖిమ్హా చ అత్తానం, పరిత్తం కాతుం సుఖావహం.

౭౫౦. ‘‘‘కిం తతో పాపకం అస్స, యం నో రాజకులా చుతా;

ఉపపన్నా పేత్తివిసయం, ఖుప్పిపాససమప్పితా [ఖుప్పిపాసాసమప్పితా (సీ. పీ.)].

౭౫౧. ‘‘సామినో ఇధ హుత్వాన, హోన్తి అసామినో తహిం;

భమన్తి [చరన్తి (సీ. పీ.), మరన్తి (స్యా.)] ఖుప్పిపాసాయ, మనుస్సా ఉన్నతోనతా.

౭౫౨. ‘‘ఏతమాదీనవం ఞత్వా, ఇస్సరమదసమ్భవం;

పహాయ ఇస్సరమదం, భవే సగ్గగతో నరో;

కాయస్స భేదా సప్పఞ్ఞో, సగ్గం సో ఉపపజ్జతీ’’తి.

కుమారపేతవత్థు ఛట్ఠం.