౧౦. ధాతువివణ్ణపేతవత్థు

౫౦౭. ‘‘అన్తలిక్ఖస్మిం తిట్ఠన్తో, దుగ్గన్ధో పూతి వాయసి;

ముఖఞ్చ తే కిమయో పూతిగన్ధం, ఖాదన్తి కిం కమ్మమకాసి పుబ్బే.

౫౦౮. ‘‘తతో సత్థం గహేత్వాన, ఓక్కన్తన్తి పునప్పునం;

ఖారేన పరిప్ఫోసిత్వా, ఓక్కన్తన్తి పునప్పునం.

౫౦౯. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;

కిస్స కమ్మవిపాకేన, ఇదం దుక్ఖం నిగచ్ఛసీ’’తి.

౫౧౦. ‘‘అహం రాజగహే రమ్మే, రమణీయే గిరిబ్బజే;

ఇస్సరో ధనధఞ్ఞస్స, సుపహూతస్స మారిస.

౫౧౧. ‘‘తస్సాయం మే భరియా చ, ధీతా చ సుణిసా చ మే;

తా మాలం ఉప్పలఞ్చాపి, పచ్చగ్ఘఞ్చ విలేపనం;

థూపం హరన్తియో వారేసిం, తం పాపం పకతం మయా.

౫౧౨. ‘‘ఛళాసీతిసహస్సాని, మయం పచ్చత్తవేదనా;

థూపపూజం వివణ్ణేత్వా, పచ్చామ నిరయే భుసం.

౫౧౩. ‘‘యే చ ఖో థూపపూజాయ, వత్తన్తే అరహతో మహే;

ఆదీనవం పకాసేన్తి, వివేచయేథ [వివేచయథ (సీ.)] నే తతో.

౫౧౪. ‘‘ఇమా చ పస్స ఆయన్తియో, మాలధారీ అలఙ్కతా;

మాలావిపాకంనుభోన్తియో [అనుభవన్తి (సీ. పీ.)], సమిద్ధా చ తా [సమిద్ధా తా (సీ. స్యా.)] యసస్సినియో.

౫౧౫. ‘‘తఞ్చ దిస్వాన అచ్ఛేరం, అబ్భుతం లోమహంసనం;

నమో కరోన్తి సప్పఞ్ఞా, వన్దన్తి తం మహామునిం.

౫౧౬. ‘‘సోహం నూన ఇతో గన్త్వా, యోనిం లద్ధాన మానుసిం;

థూపపూజం కరిస్సామి, అప్పమత్తో పునప్పున’’న్తి.

ధాతువివణ్ణపేతవత్థు దసమం.

చూళవగ్గో తతియో నిట్ఠితో.