౧౬. సమారోపనహారసమ్పాతో

౭౮. తత్థ కతమో సమారోపనో హారసమ్పాతో?

‘‘తస్మా రక్ఖితచిత్తస్స, సమ్మాసఙ్కప్పగోచరో;

సమ్మాదిట్ఠిపురేక్ఖారో, ఞత్వాన ఉదయబ్బయం;

థినమిద్ధాభిభూ భిక్ఖు, సబ్బా దుగ్గతియో జహే’’తి.

తస్మా రక్ఖితచిత్తస్సాతి తిణ్ణం సుచరితానం పదట్ఠానం, చిత్తే రక్ఖితే తం రక్ఖితం భవతి కాయకమ్మం వచీకమ్మం మనోకమ్మం. సమ్మాదిట్ఠిపురేక్ఖారోతి సమ్మాదిట్ఠియా భావితాయ భావితో భవతి అరియో అట్ఠఙ్గికో మగ్గో. కేన కారణేన? సమ్మాదిట్ఠితో హి సమ్మాసఙ్కప్పో పభవతి, సమ్మాసఙ్కప్పతో సమ్మావాచా పభవతి, సమ్మావాచాతో సమ్మాకమ్మన్తో పభవతి, సమ్మాకమ్మన్తతో సమ్మాఆజీవో పభవతి, సమ్మాఆజీవతో సమ్మావాయామో పభవతి, సమ్మావాయామతో సమ్మాసతి పభవతి, సమ్మాసతితో సమ్మాసమాధి పభవతి, సమ్మాసమాధితో సమ్మావిముత్తి పభవతి, సమ్మావిముత్తితో సమ్మావిముత్తిఞాణదస్సనం పభవతి. అయం అనుపాదిసేసో పుగ్గలో అనుపాదిసేసా చ నిబ్బానధాతు.

నియుత్తో సమారోపనో హారసమ్పాతో.

తేనాహ ఆయస్మా మహాకచ్చాయనో –

‘‘సోళస హారా పఠమం, దిసలోచనతో దిసా విలోకేత్వా;

సఙ్ఖిపియ అఙ్కుసేన హి, నయేహి తీహి నిద్దిసే సుత్త’’న్తి.

నియుత్తో హారసమ్పాతో.