౧౭. పారాయనత్థుతిగాథా

ఇదమవోచ భగవా మగధేసు విహరన్తో పాసాణకే చేతియే, పరిచారకసోళసానం [పరిచారకసోళసన్నం (స్యా. క.)] బ్రాహ్మణానం అజ్ఝిట్ఠో పుట్ఠో పుట్ఠో పఞ్హం [పఞ్హే (సీ. పీ.)] బ్యాకాసి. ఏకమేకస్స చేపి పఞ్హస్స అత్థమఞ్ఞాయ ధమ్మమఞ్ఞాయ ధమ్మానుధమ్మం పటిపజ్జేయ్య, గచ్ఛేయ్యేవ జరామరణస్స పారం. ‘‘పారఙ్గమనీయా ఇమే ధమ్మా’’తి – తస్మా ఇమస్స ధమ్మపరియాయస్స పారాయనన్తేవ [పారాయణంత్వేవ (సీ. అట్ఠ.)] అధివచనం.

౧౪౯. అజితో తిస్సమేత్తేయ్యో, పుణ్ణకో అథ మేత్తగూ;

ధోతకో ఉపసీవో చ, నన్దో చ అథ హేమకో.

౧౫౦. తోదేయ్యకప్పా దుభయో, జతుకణ్ణీ చ పణ్డితో;

భద్రావుధో ఉదయో చ, పోసాలో చాపి బ్రాహ్మణో;

మోఘరాజా చ మేధావీ, పిఙ్గియో చ మహాఇసి.

౧౫౧. ఏతే బుద్ధం ఉపాగచ్ఛుం, సమ్పన్నచరణం ఇసిం;

పుచ్ఛన్తా నిపుణే పఞ్హే, బుద్ధసేట్ఠం ఉపాగముం.

౧౫౨. తేసం బుద్ధో పబ్యాకాసి, పఞ్హే పుట్ఠో యథాతథం;

పఞ్హానం వేయ్యాకరణేన, తోసేసి బ్రాహ్మణే ముని.

౧౫౩. తే తోసితా చక్ఖుమతా, బుద్ధేనాదిచ్చబన్ధునా;

బ్రహ్మచరియమచరింసు, వరపఞ్ఞస్స సన్తికే.

౧౫౪. ఏకమేకస్స పఞ్హస్స, యథా బుద్ధేన దేసితం;

తథా యో పటిపజ్జేయ్య, గచ్ఛే పారం అపారతో.

౧౫౫. అపారా పారం గచ్ఛేయ్య, భావేన్తో మగ్గముత్తమం;

మగ్గో సో పారం గమనాయ, తస్మా పారాయనం ఇతి.