౩౪౦. విసయ్హజాతకం (౪-౪-౧౦)

౧౫౭. అదాసి దానాని పురే విసయ్హ, దదతో చ తే ఖయధమ్మో అహోసి;

ఇతో పరం చే న దదేయ్య దానం, తిట్ఠేయ్యుం తే సంయమన్తస్స భోగా.

౧౫౮. అనరియమరియేన సహస్సనేత్త, సుదుగ్గతేనాపి అకిచ్చమాహు;

మా వో ధనం తం అహు దేవరాజ [అహువా జనిన్ద (క. సీ. స్యా. పీ.)], యం భోగహేతు విజహేము సద్ధం.

౧౫౯. యేన ఏకో రథో యాతి, యాతి తేనాపరో రథో;

పోరాణం నిహితం వత్తం, వత్తతఞ్ఞేవ [వద్ధం, వద్ధతఞ్ఞేవ (క. సీ. పీ.)] వాసవ.

౧౬౦. యది హేస్సతి దస్సామ, అసన్తే కిం దదామసే;

ఏవంభూతాపి దస్సామ, మా దానం పమదమ్హసేతి.

విసయ్హజాతకం దసమం.

కోకిలవగ్గో [కోకాలికవగ్గో (క.)] చతుత్థో.

తస్సుద్దానం –

అతివేలపభాసతి జీతవరో, వనమజ్ఝ రథేసభ జిమ్హగమో;

అథ జమ్బు తిణాసనపీఠవరం, అథ తణ్డుల మోర విసయ్హ దసాతి.