౨. ధాతుసుత్తం

౫౧. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తిస్సో ఇమా, భిక్ఖవే, ధాతుయో. కతమా తిస్సో? రూపధాతు, అరూపధాతు, నిరోధధాతు – ఇమా ఖో, భిక్ఖవే, తిస్సో ధాతుయో’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘రూపధాతుం [రూపధాతు (సబ్బత్థ)] పరిఞ్ఞాయ, అరూపేసు అసణ్ఠితా;

నిరోధే యే విముచ్చన్తి, తే జనా మచ్చుహాయినో.

‘‘కాయేన అమతం ధాతుం, ఫుసయిత్వా [ఫుస్సయిత్వా (స్యా.), ఫస్సయిత్వా (పీ.)] నిరూపధిం;

ఉపధిప్పటినిస్సగ్గం, సచ్ఛికత్వా అనాసవో;

దేసేతి సమ్మాసమ్బుద్ధో, అసోకం విరజం పద’’న్తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. దుతియం.