౪. అవిజ్జానీవరణసుత్తం

౧౪. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘నాహం, భిక్ఖవే, అఞ్ఞం ఏకనీవరణమ్పి సమనుపస్సామి యేన [యేనేవం (?)] నీవరణేన నివుతా పజా దీఘరత్తం సన్ధావన్తి సంసరన్తి యథయిదం, భిక్ఖవే, అవిజ్జానీవరణం [అవిజ్జానీవరణేన (?)]. అవిజ్జానీవరణేన హి, భిక్ఖవే, నివుతా పజా దీఘరత్తం సన్ధావన్తి సంసరన్తీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘నత్థఞ్ఞో ఏకధమ్మోపి, యేనేవం [యేనేవ (సీ. పీ. క.)] నివుతా పజా;

సంసరన్తి అహోరత్తం, యథా మోహేన ఆవుతా.

‘‘యే చ మోహం పహన్త్వాన, తమోఖన్ధం [తమోక్ఖన్ధం (సీ. స్యా. పీ.)] పదాలయుం;

న తే పున సంసరన్తి, హేతు తేసం న విజ్జతీ’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. చతుత్థం.