౧౦. పదుట్ఠచిత్తసుత్తం

౨౦. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘ఇధాహం, భిక్ఖవే, ఏకచ్చం పుగ్గలం పదుట్ఠచిత్తం ఏవం చేతసా చేతో పరిచ్చ పజానామి – ‘ఇమమ్హి చాయం సమయే పుగ్గలో కాలఙ్కరేయ్య యథాభతం నిక్ఖిత్తో ఏవం నిరయే’. తం కిస్స హేతు? చిత్తం హిస్స, భిక్ఖవే, పదుట్ఠం. చేతోపదోసహేతు ఖో పన, భిక్ఖవే, ఏవమిధేకచ్చే సత్తా కాయస్స భేదా పరం మరణా అపాయం దుగ్గతిం వినిపాతం నిరయం ఉపపజ్జన్తీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘పదుట్ఠచిత్తం ఞత్వాన, ఏకచ్చం ఇధ పుగ్గలం;

ఏతమత్థఞ్చ బ్యాకాసి, బుద్ధో భిక్ఖూన సన్తికే.

‘‘ఇమమ్హి చాయం సమయే, కాలం కయిరాథ పుగ్గలో;

నిరయం ఉపపజ్జేయ్య, చిత్తం హిస్స పదూసితం.

‘‘యథా హరిత్వా నిక్ఖిపేయ్య, ఏవమేవ తథావిధో;

చేతోపదోసహేతు హి, సత్తా గచ్ఛన్తి దుగ్గతి’’న్తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. దసమం.

దుతియో వగ్గో నిట్ఠితో.

తస్సుద్దానం –

మోహో కోధో అథ మక్ఖో, విజ్జా తణ్హా సేఖదువే చ;

భేదో సామగ్గిపుగ్గలో [మోహకోధ అథ మక్ఖాగతో, మూహా కామసేక్ఖదువే; భేదసామగ్గపుగ్గలో చ (సీ. క.) మోహకోధా అథ మక్ఖో మోహకామా సేక్ఖా దువే; భేదమోదా పుగ్గలో చ (స్యా. పీ.)], వగ్గమాహు దుతియన్తి వుచ్చతీతి.