౮. మానపరిఞ్ఞాసుత్తం

౮. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘మానం, భిక్ఖవే, అనభిజానం అపరిజానం తత్థ చిత్తం అవిరాజయం అప్పజహం అభబ్బో దుక్ఖక్ఖయాయ. మానఞ్చ ఖో, భిక్ఖవే, అభిజానం పరిజానం తత్థ చిత్తం విరాజయం పజహం భబ్బో దుక్ఖక్ఖయాయా’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘మానుపేతా అయం పజా, మానగన్థా భవే రతా;

మానం అపరిజానన్తా, ఆగన్తారో పునబ్భవం.

‘‘యే చ మానం పహన్త్వాన, విముత్తా మానసఙ్ఖయే;

తే మానగన్థాభిభునో, సబ్బదుక్ఖముపచ్చగు’’న్తి [సబ్బదుక్ఖం ఉపచ్చగున్తి (పీ.), సబ్బం దుక్ఖం ఉపచ్చగున్తి (అట్ఠకథా)].

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. అట్ఠమం.