౬. మానసుత్తం

౬. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘ఏకధమ్మం, భిక్ఖవే, పజహథ; అహం వో పాటిభోగో అనాగామితాయ. కతమం ఏకధమ్మం? మానం, భిక్ఖవే, ఏకధమ్మం పజహథ; అహం వో పాటిభోగో అనాగామితాయా’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘యేన మానేన మత్తాసే, సత్తా గచ్ఛన్తి దుగ్గతిం;

తం మానం సమ్మదఞ్ఞాయ, పజహన్తి విపస్సినో;

పహాయ న పునాయన్తి, ఇమం లోకం కుదాచన’’న్తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. ఛట్ఠం.