౨. సోమనస్సచరియా

౭. ‘‘పునాపరం యదా హోమి, ఇన్దపత్థే పురుత్తమే;

కామితో దయితో పుత్తో, సోమనస్సోతి విస్సుతో.

౮. ‘‘సీలవా గుణసమ్పన్నో, కల్యాణపటిభానవా;

వుడ్ఢాపచాయీ హిరీమా, సఙ్గహేసు చ కోవిదో.

౯. ‘‘తస్స రఞ్ఞో పతికరో, అహోసి కుహకతాపసో;

ఆరామం మాలావచ్ఛఞ్చ, రోపయిత్వాన జీవతి.

౧౦. ‘‘తమహం దిస్వాన కుహకం, థుసరాసింవ అతణ్డులం;

దుమంవ అన్తో సుసిరం, కదలింవ అసారకం.

౧౧. ‘‘నత్థిమస్స సతం ధమ్మో, సామఞ్ఞాపగతో అయం;

హిరీసుక్కధమ్మజహితో, జీవితవుత్తికారణా.

౧౨. ‘‘కుపితో అహు [అహోసి (సీ.), ఆసి (స్యా.)] పచ్చన్తో, అటవీహి పరన్తిహి;

తం నిసేధేతుం గచ్ఛన్తో, అనుసాసి పితా మమం.

౧౩. ‘‘‘మా పమజ్జి తువం తాత, జటిలం ఉగ్గతాపనం;

యదిచ్ఛకం పవత్తేహి, సబ్బకామదదో హి సో’.

౧౪. ‘‘తమహం గన్త్వానుపట్ఠానం, ఇదం వచనమబ్రవిం;

‘కచ్చి తే గహపతి కుసలం, కిం వా తే ఆహరీయతు’.

౧౫. ‘‘తేన సో కుపితో ఆసి, కుహకో మాననిస్సితో;

‘ఘాతాపేమి తువం అజ్జ, రట్ఠా పబ్బాజయామి వా’.

౧౬. ‘‘నిసేధయిత్వా పచ్చన్తం, రాజా కుహకమబ్రవి;

‘కచ్చి తే భన్తే ఖమనీయం, సమ్మానో తే పవత్తితో’.

౧౭. ‘‘తస్స ఆచిక్ఖతీ పాపో, కుమారో యథా నాసియో;

తస్స తం వచనం సుత్వా, ఆణాపేసి మహీపతి.

౧౮. ‘‘‘సీసం తత్థేవ ఛిన్దిత్వా, కత్వాన చతుఖణ్డికం;

రథియా రథియం దస్సేథ, సా గతి జటిలహీళితా’.

౧౯. ‘‘తత్థ కారణికా గన్త్వా, చణ్డా లుద్దా అకారుణా;

మాతుఅఙ్కే నిసిన్నస్స, ఆకడ్ఢిత్వా నయన్తి మం.

౨౦. ‘‘తేసాహం ఏవమవచం, బన్ధతం గాళ్హబన్ధనం;

‘రఞ్ఞో దస్సేథ మం ఖిప్పం, రాజకిరియాని అత్థి మే’.

౨౧. ‘‘తే మం రఞ్ఞో దస్సయింసు, పాపస్స పాపసేవినో;

దిస్వాన తం సఞ్ఞాపేసిం, మమఞ్చ వసమానయిం.

౨౨. ‘‘సో మం తత్థ ఖమాపేసి, మహారజ్జమదాసి మే;

సోహం తమం దాలయిత్వా, పబ్బజిం అనగారియం.

౨౩. ‘‘న మే దేస్సం మహారజ్జం, కామభోగో న దేస్సియో;

సబ్బఞ్ఞుతం పియం మయ్హం, తస్మా రజ్జం పరిచ్చజి’’న్తి.

సోమనస్సచరియం దుతియం.