౪. చూళబోధిచరియా

౨౬. ‘‘పునాపరం యదా హోమి, చూళబోధి సుసీలవా;

భవం దిస్వాన భయతో, నేక్ఖమ్మం అభినిక్ఖమిం.

౨౭. ‘‘యా మే దుతియికా ఆసి, బ్రాహ్మణీ కనకసన్నిభా;

సాపి వట్టే అనపేక్ఖా, నేక్ఖమ్మం అభినిక్ఖమి.

౨౮. ‘‘నిరాలయా ఛిన్నబన్ధూ, అనపేక్ఖా కులే గణే;

చరన్తా గామనిగమం, బారాణసిముపాగముం.

౨౯. ‘‘తత్థ వసామ నిపకా, అసంసట్ఠా కులే గణే;

నిరాకులే అప్పసద్దే, రాజుయ్యానే వసాముభో.

౩౦. ‘‘ఉయ్యానదస్సనం గన్త్వా, రాజా అద్దస బ్రాహ్మణిం;

ఉపగమ్మ మమం పుచ్ఛి, ‘తుయ్హేసా కా కస్స భరియా’.

౩౧. ‘‘ఏవం వుత్తే అహం తస్స, ఇదం వచనమబ్రవిం;

‘న మయ్హం భరియా ఏసా, సహధమ్మా ఏకసాసనీ’.

౩౨. ‘‘తిస్సా [తస్సా (సీ.)] సారత్తగధితో, గాహాపేత్వాన చేటకే;

నిప్పీళయన్తో బలసా, అన్తేపురం పవేసయి.

౩౩. ‘‘ఓదపత్తకియా మయ్హం, సహజా ఏకసాసనీ;

ఆకడ్ఢిత్వా నయన్తియా, కోపో మే ఉపపజ్జథ.

౩౪. ‘‘సహ కోపే సముప్పన్నే, సీలబ్బతమనుస్సరిం;

తత్థేవ కోపం నిగ్గణ్హిం, నాదాసిం వడ్ఢితూపరి.

౩౫. ‘‘యది నం బ్రాహ్మణిం కోచి, కోట్టేయ్య తిణ్హసత్తియా;

నేవ సీలం పభిన్దేయ్యం, బోధియాయేవ కారణా.

౩౬. ‘‘న మేసా బ్రాహ్మణీ దేస్సా, నపి మే బలం న విజ్జతి;

సబ్బఞ్ఞుతం పియం మయ్హం, తస్మా సీలానురక్ఖిస’’న్తి.

చూళబోధిచరియం చతుత్థం.