౩. చమ్పేయ్యనాగచరియా

౨౦. ‘‘పునాపరం యదా హోమి, చమ్పేయ్యకో మహిద్ధికో;

తదాపి ధమ్మికో ఆసిం, సీలబ్బతసమప్పితో.

౨౧. ‘‘తదాపి మం ధమ్మచారిం, ఉపవుత్థం ఉపోసథం;

అహితుణ్డికో గహేత్వాన, రాజద్వారమ్హి కీళతి.

౨౨. ‘‘యం యం సో వణ్ణం చిన్తయి, నీలంవ పీతలోహితం;

తస్స చిత్తానువత్తన్తో, హోమి చిన్తితసన్నిభో.

౨౩. ‘‘థలం కరేయ్యముదకం, ఉదకమ్పి థలం కరే;

యదిహం తస్స పకుప్పేయ్యం, ఖణేన ఛారికం కరే.

౨౪. ‘‘యది చిత్తవసీ హేస్సం, పరిహాయిస్సామి సీలతో;

సీలేన పరిహీనస్స, ఉత్తమత్థో న సిజ్ఝతి.

౨౫. ‘‘కామం భిజ్జతుయం కాయో, ఇధేవ వికిరీయతు;

నేవ సీలం పభిన్దేయ్యం, వికిరన్తే భుసం వియా’’తి.

చమ్పేయ్యనాగచరియం తతియం.