౧. తిమిరపుప్ఫియత్థేరఅపదానం

౧. ‘‘చన్దభాగానదీతీరే, అనుసోతం వజామహం;

నిసిన్నం సమణం దిస్వా, విప్పసన్నమనావిలం.

౨. ‘‘తత్థ చిత్తం పసాదేత్వా [పసాదేసిం (స్యా.)], ఏవం చిన్తేసహం తదా;

తారయిస్సతి తిణ్ణోయం, దన్తోయం దమయిస్సతి.

౩. ‘‘అస్సాసిస్సతి అస్సత్థో, సన్తో చ సమయిస్సతి;

మోచయిస్సతి ముత్తో చ, నిబ్బాపేస్సతి నిబ్బుతో.

౪. ‘‘ఏవాహం చిన్తయిత్వాన, సిద్ధత్థస్స మహేసినో;

గహేత్వా తిమిరపుప్ఫం, మత్థకే ఓకిరిం అహం [తదా (స్యా.)].

౫. ‘‘అఞ్జలిం పగ్గహేత్వాన, కత్వా చ నం పదక్ఖిణం;

వన్దిత్వా సత్థునో పాదే, పక్కామిం అపరం దిసం.

౬. ‘‘అచిరం గతమత్తం మం, మిగరాజా విహేఠయి;

పపాతమనుగచ్ఛన్తో, తత్థేవ పపతిం అహం.

౭. ‘‘చతున్నవుతితో కప్పే, యం పుప్ఫమభిరోపయిం;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, పుప్ఫపూజాయిదం [బుద్ధపూజాయిదం (సీ. స్యా.)] ఫలం.

౮. ‘‘ఛప్పఞ్ఞాసమ్హి కప్పమ్హి, సత్తేవాసుం మహాయసా [మహారహా (స్యా. క.)];

సత్తరతనసమ్పన్నా, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౯. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో, విమోక్ఖాపి చ అట్ఠిమే;

ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా తిమిరపుప్ఫియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

తిమిరపుప్ఫియత్థేరస్సాపదానం పఠమం.